Je scant een order in seconden. Daarna begint het overtypen.
Gepubliceerd op
Hoe een gescande order zichzelf verwerkt, zonder dat iemand hem nog opent.
Samenvatting
Het scannen is het probleem niet
In een magazijn, op een expeditie of aan de balie gaat er de hele dag papier door de scanner. Orders, offertes, pakbonnen, facturen. Dat scannen zelf kost niemand tijd: je legt het document erop en het is weg.
Daarna begint het werk pas. De scan komt binnen in een mailbox, vaak een gedeelde, soms de persoonlijke mailbox van iemand die toevallig bij de scanner staat. En dan moet er iemand kijken: wat is dit, van wie is het, en wat moet ermee gebeuren? Die gegevens worden overgetypt in een ander systeem, het mailtje wordt naar een map gesleept of naar een collega gestuurd, en soms gaat het document er ook nog uit op papier.
Dat is de stille tijdvreter. Niet het scannen, maar het uitlezen en doorzetten. Mensen die een halve dag per week bezig zijn met mailtjes verplaatsen van de ene inbox naar de andere.
Wat er gebeurt als er nu een scan binnenkomt
Voor een klant hebben we die handmatige stap eruit gehaald. Er verandert niets aan het scannen zelf: de scan gaat nog steeds naar dezelfde mailbox. Alleen zit daar nu iets achter dat meekijkt.
- De mailbox wordt in de gaten gehouden. Komt er een scan binnen, dan begint het proces vanzelf. Niemand hoeft op iets te klikken.
- De bijlage gaat naar een AI-model dat kan lezen. Een PDF of een foto van het document, net wat de scanner ervan maakt.
- Het model haalt er precies de velden uit die jij hebt benoemd. Een klantnaam, een leveranciersnaam, een datum, een ordernummer. Niet "alles wat erin staat", maar die paar dingen waar je iets mee doet.
- Die gegevens gaan door naar de volgende stap. Vanaf dat moment is het geen document meer waar iemand naar moet kijken, maar informatie waar een systeem iets mee kan.
De winst zit in die paar velden
Dat derde punt is waar het om draait. Een document inlezen kan iedereen tegenwoordig; er bruikbare gegevens uit halen is het echte werk. Daarom begint zo'n opzet niet bij de techniek maar bij een vraag aan de mensen die het nu met de hand doen: waar kijk jij als eerste naar als je dit document opent?
Het antwoord is per organisatie anders. De een zoekt een ordernummer, de ander moet de leveranciersnaam herkennen en die vergelijken met een lijst met namen die niet altijd hetzelfde geschreven worden. Dat wordt letterlijk zo opgeschreven voor het model: hier moet je op letten, hiermee vergelijk je het, dit is wat eruit moet komen.
Zodra je die velden te pakken hebt, kun je alle kanten op. Doorzetten naar een pakket, een taak aanmaken, een map vullen, een melding sturen. Het document is dan niet langer het eindstation.
Van scan naar een factuur die vanzelf klopt
In deze case gingen het ordernummer en de klantnaam naar de factuurcontrole. Wat is er besteld en wat is er betaald, en komt dat met elkaar overeen? Dat was precies de vergelijking die iemand eerst met twee schermen naast elkaar zat te doen.
Die handmatige stap is er nu uit. Niet versneld of makkelijker gemaakt: eruit.
Expert insight
De vraag is nooit of AI het document kan lezen. De vraag is wat jij eruit wilt hebben.
Als ik bij een klant zit en we hebben het over scannen, gaat het gesprek in het begin bijna altijd over de techniek: welk model, hoe betrouwbaar is het, wat als er iets misgaat. Begrijpelijk, maar het is de verkeerde volgorde. Een document uitlezen is tegenwoordig het makkelijke deel. Het moeilijke deel is dat niemand precies heeft opgeschreven wat er met zo'n document moet gebeuren, omdat het al jaren in iemands hoofd zit.
Wat me daarbij opvalt: die kennis zit bij de persoon die het nu doet, niet bij de IT-afdeling en niet bij de directie. Die weet dat deze ene leverancier zijn ordernummer linksboven zet, dat je bij die andere naar de tweede pagina moet, en dat een pakbon zonder datum altijd van dezelfde vestiging komt. Dat is geen bijzaak, dat is het echte proces. Zodra je dat opschrijft, is de rest techniek.
Mijn advies is daarom om niet te beginnen met de vraag of AI dit kan, maar met twee uur naast de persoon zitten die het nu doet. Schrijf op waar hij als eerste naar kijkt en waarom. Kom je daar niet uit, dan is het proces zelf nog niet helder genoeg om te automatiseren, en dan had geen enkele tool je geholpen.
Pepijn StufkensCloud Consultant
Wat er onder de motorkap zit
Voor wie het wil weten: de keten bestaat uit vier onderdelen die je waarschijnlijk al in huis hebt als je met Microsoft 365 werkt. Je hoeft er geen nieuw pakket voor te kopen.
De mailbox. Dezelfde als nu. De scanner blijft doen wat hij deed, er verandert niets aan het apparaat of aan de gewoonte van de mensen die ermee werken.
Power Automate. Houdt de mailbox in de gaten, herkent een nieuwe scan en pakt de juiste bijlage uit het bericht.
Een Azure Function. Het tussenstukje dat de bijlage doorgeeft en het antwoord weer terugstuurt naar de rest van het proces.
Azure OpenAI. Het model dat het document leest en er de afgesproken velden uit haalt, binnen de eigen omgeving van de organisatie.
Herken je dit in je eigen organisatie?
Je hoeft er geen project voor op te zetten om te weten of dit bij jou speelt. Loop deze vier vragen eens langs:
- Komt er een scanner uit op een gedeelde of persoonlijke mailbox?
- Opent iemand die berichten om te kijken wat erin staat, en typt hij daarna iets over in een ander systeem?
- Worden mailtjes van de ene map of inbox naar de andere gesleept als vaste handeling?
- Komt er ergens nog papier bij kijken, puur omdat het altijd zo ging?
Twee keer ja is genoeg om er een ochtend naar te kijken. Je zoekt niet het ingewikkeldste proces, je zoekt het proces dat elke dag terugkomt en waar iedereen aan gewend is geraakt.
Moet ik mijn scanners vervangen?
Nee. Aan het scannen verandert niets: dezelfde apparaten, dezelfde handeling, dezelfde mailbox als bestemming. Dat is ook een van de redenen dat dit soort opzet weinig weerstand oproept. Voor de mensen op de werkvloer verandert er niets aan wat ze doen, alleen aan wat er daarna nog gedaan moet worden.
Welke documenten kan zo'n model lezen?
Dat hangt af van wat je scanner oplevert. Meestal is het een PDF of een afbeelding, en allebei kunnen. Belangrijker dan het bestandstype is dat je vooraf benoemt welke gegevens eruit moeten en waarmee ze vergeleken worden, bijvoorbeeld met een lijst van klant- of leveranciersnamen.
Werkt dit alleen voor orders?
Nee. Offertes, pakbonnen, facturen, formulieren: het principe is hetzelfde. Wat per soort document verschilt, is welke velden je eruit wilt hebben en wat er daarna mee moet gebeuren. Daarom begint het altijd bij het proces en niet bij het document.
Wat als er een keer iets verkeerd wordt gelezen?
Dat is precies waarom de gegevens worden vergeleken met wat al bekend is, zoals een lijst met namen of een openstaand ordernummer. Wat daar niet op past, hoort niet stilletjes door te gaan maar bij een mens terecht te komen. Die afspraak maak je bij het inrichten, en hij is net zo belangrijk als de techniek zelf.
Welk document gaat bij jullie elke dag door iemands handen?
Zorgeloos werken met
Kom werken bij Solipsis
Aantoonbaar veilig
